Główny generałKtóry tynk mineralny do fasad - tynk mineralny czy tynk z żywicy silikonowej?

Który tynk mineralny do fasad - tynk mineralny czy tynk z żywicy silikonowej?

zawartość

  • Funkcja - tynk powierzchniowy
    • Thermal Insulation Composite systemu
  • Zalety i wady tynków mineralnych
  • Zalety i wady tynku z żywicy silikonowej
  • kombinacja
  • Wskazówki dla szybkich czytelników

Sposób tynkowania elewacji zależy zasadniczo od tego, czy jest ona wyposażona w system izolacyjny. Tynk mineralny i tynk z żywicy silikonowej to dwa rodzaje tynków, które zapewniają najlepszą ochronę, a mimo to są przepuszczalne dla dyfuzji. Jest to niezbędne do zachowania warstwy izolacyjnej. Oba rodzaje tynków mają swoje zalety i wady. Który materiał budowlany jest idealny do jakiego celu, ten przewodnik może to wyjaśnić.

Funkcja - tynk powierzchniowy

Warstwa wykończeniowa kryje mocno murowaną ścianę murowaną i nadaje jej równą i jednolitą powierzchnię. Ma to nie tylko zalety wizualne. Otynkowana ściana dopełnia budynek na zewnątrz wbrew pogodzie. Wiatr i spływająca woda mają mniej punktów ataku na powłoce wykończeniowej, aby spowodować uszkodzenia. Zanim ściana zostanie strukturalnie zniszczona przez wypłukaną zaprawę lub kamienie uszkodzone przez mróz, warstwa tynku pęka pierwsza. Jest to zauważalne na otynkowanej ścianie, ale natychmiast, a uszkodzenia można naprawić szybko i łatwo. Na nieizolowane ściany nakłada się tynk o grubości 15-20 milimetrów. Przy tej grubości warstwy struktura ściany składającej się z kamieni i połączeń jest całkowicie skompensowana. Powierzchnia może być ściągnięta tak gładko, jak to pożądane.

W przypadku izolowanych ścian konstrukcja ściany z cegły jest już w dużej mierze zrównoważona. Zwłaszcza w przypadku renowacji starych budynków, w których na elewacji pozostaje stara warstwa tynku, zbalansowanie konstrukcji ściany przez tynk nie jest już konieczne. To uwodzi wielu kontrahentów i właścicieli domów, dzięki czemu wierzchnia warstwa jest wyjątkowo cienka. Powodem jest koszt. Trzypiętrowy dom wielorodzinny o wysokości dziesięciu metrów, szerokości ośmiu metrów i długości dwunastu metrów ma tynk o powierzchni ok. 350 m². Trzy milimetry dodatkowej grubości na tynku sprawiają, że konstrukcja jest droższa o ponad tysiąc euro. Jest to jednak zdecydowanie zapisane na niewłaściwym końcu.

Thermal Insulation Composite systemu

Rozporządzenie o oszczędzaniu energii stanowi, że ogrzewane pomieszczenia muszą być izolowane za pomocą odpowiedniego systemu izolacyjnego na zewnątrz. W nowych budynkach i przy renowacji starych budynków z nieustrukturyzowanymi fasadami stosuje się izolację zewnętrzną. Składa się z lekkich materiałów o dużej proporcji powietrza. Efekt izolacyjny tych materiałów budowlanych zależy od stopnia ich suchości. Dlatego nawilżanie wodą uderzeniową z zewnątrz jest tak samo szkodliwe dla materiału izolacyjnego jak nierozpuszczalna woda kondensacyjna z wnętrza. Aby zachować suchość izolacji, tynk zewnętrzny musi zatem mieć dwie wzajemnie wykluczające się właściwości: muszą być wodoodporne, ale jednocześnie przepuszczalne. Na to można sobie pozwolić na tynki mineralne i tynki z żywicy silikonowej.

Zalety i wady tynków mineralnych

Tynk mineralny to cementowy, drobnoziarnisty materiał, który jest wklejany lub natryskiwany na elewację w postaci pastowatej. Wysoki udział cementu i odpornych kruszyw piasku kwarcowego nadaje tynkowi mineralnemu wysoką wytrzymałość. Kurczącym się pęknięciom zapobiega się przez zastosowanie siatki gipsowej lub siatki czyszczącej. Tynk mineralny to sprawdzony materiał budowlany od tysiącleci, który jest tani i łatwy w obróbce. Tynk mineralny można łatwo przechowywać w suchych silosach na placu budowy i bardzo skutecznie nakładać na elewację za pomocą systemów pompujących. Po zakończeniu Mineralputz pochłania część wody uderzeniowej i wiąże ją w naczyniach włosowatych. Woda stopniowo odparowuje po deszczu. Tynk mineralny skutecznie zapobiega nawilżaniu izolacji termicznej.

Jednak minimalna grubość 2 milimetrów okazała się w praktyce zbyt cienka. Grad lub inne uderzenia mechaniczne mogą uszkodzić tynk, powodując uszkodzenia mrozowe. Już przez dzięcioły wybrał fasady. Problem polega na tym, że kruchy tynk mineralny spoczywa na elastycznym podłożu. W interwencjach mechanicznych siła nacisku przenosi się zbyt szybko na izolację, ponieważ nie jest ona rozkładana przez grubszą warstwę tynku na większym obszarze. Jest rejestrowany na zbyt małym polu przekroju. Przy tej samej presji duży obszar wydruku daje tylko nieznacznie, a mały obszar drukowania tym bardziej. Jeśli powierzchnia jest zbyt cienka, powoduje to przerażające pęknięcia, które mogą przerodzić się w ogromne uszkodzenia strukturalne.

Dlatego tynk mineralny w systemie kompozytu termoizolacyjnego powinien mieć co najmniej 7 milimetrów . System kompozytowy do izolacji termicznej może tolerować zewnętrzny tynk o grubości do 20 milimetrów. Ta grubość zapewnia niezbędną otwartość dyfuzyjną. Zdolność pochłaniania tynku mineralnego wody uderzeniowej i sił ściskających jest oczywiście znacznie lepsza przy tej grubości niż w przypadku bardzo cienkich warstw tynku. Jednak od 8 milimetrów zalecana jest wersja dwuwarstwowa, ponieważ naprężenia rozszerzalności cieplnej w tynku mogą w przeciwnym razie prowadzić do uszkodzenia. Tynk mineralny rozszerza się pod wpływem ciepła i ponownie kurczy w wyniku chłodzenia. Powstałe naprężenia mogą powodować pęknięcia, w które woda najpierw wnika, a następnie powoduje uszkodzenia mrozowe.

Wadą tynku mineralnego jest to, że jest on dostępny tylko w bardzo ograniczonym wyborze kolorów. Kolor zależy od cementu i kruszywa. Cement ma szary kolor, który można pokolorować, wybierając odpowiednie suplementy, coś w kolorze czerwonawym, białym lub żółtym. Jeśli kolor cementu nie odpowiada gustowi właściciela budynku, fasada musi być pomalowana na pożądany kolor. Podczas demontażu budynku tynk mineralny nie jest krytyczny. Można go poddać recyklingowi lub łatwo zrzucić. W przypadku systemów kompozytowych do izolacji termicznej należy zachować ostrożność podczas malowania elewacji pokrytej tynkiem mineralnym, przy użyciu farby o otwartych porach. Kolor nie może zagrozić otwartości dyfuzyjnej fasady.

Zbyt cienkie zamówienie na systemy kompozytowe do izolacji termicznej, tynki mineralne okazały się również podatne na atak glonów i grzybów. Sam tynk nie stanowi pożywki dla pleśni i porostów, lecz substancje organiczne stosowane przez wiatr, takie jak pyłki i zarodniki. Glony i pleśnie powstają głównie po stronie północnej, ponieważ niska zdolność do magazynowania zbyt cienkiego tynku silnie chłodzi ścianę. Woda rosy pozostaje na cienkim, w połączeniu z warstwami kompozytu termoizolacyjnego wystarczająco długo, aby sprzyjać trwałemu rozwojowi glonów i pleśni.

Ogólnie jednak tynk mineralny jest bardzo trwałym materiałem, który może trwać do 100 lat bez uszkodzenia fasady.

Tynk mineralny wysokiej jakości kosztuje około 1 euro za metr kwadratowy i grubość warstwy milimetrowej. Ponadto istnieją koszty farb (około 0, 32 euro za metr kwadratowy) i tkanin wzmacniających tynk (około 0, 80 euro za metr kwadratowy). Podsumowując, należy założyć na metr kwadratowy zewnętrznego tynku o zalecanej minimalnej grubości 7 milimetrów około 8, 50 na metr kwadratowy. Istnieją również koszty narzędzi i rusztowań. Ale ponieważ koszty poniesione na tynk z żywicy silikonowej w tej samej wysokości, koszty nie są tutaj wymienione.

Podsumowując, tynk mineralny ma następujące zalety i wady:

korzyściwady
+ Niedrogi
+ Sprawdzony
+ Łatwy do przechowywania i przetwarzania
+ bardzo skuteczny i trwały, jeśli jest stosowany w wystarczającej grubości
- zawsze musi być przerysowany
- bardzo podatny na pękanie, jeśli zamówienie jest zbyt cienkie
- Podatny na pleśń, jeśli zamówienie jest zbyt cienkie

Zalety i wady tynku z żywicy silikonowej

Tynki z żywicy silikonowej nie wykorzystują cementu jako spoiwa, lecz specjalnej żywicy syntetycznej. Ponadto mają jako kruszywo całkowicie lub częściowo plastikowe granulki. Są to całkiem nowe materiały, dla których wciąż nie ma uniwersalnej standaryzacji. Podobnie, jak w przypadku narzędzi do oznaczania „stali chromowo-wanadowej”, do metalu należy zmieszać tylko trochę chromu i wanadu, nawet najmniejszy dodatek żywicy silikonowej wystarcza, aby zwykły tynk mineralny był tynkiem z żywicy silikonowej. Aby naprawdę uzyskać wysokiej jakości i skuteczny materiał, konieczne jest kompetentne przestudiowanie kart danych.

Żywica silikonowa jest bardziej elastyczna i nieprzepuszczalna niż tynki mineralne na bazie cementu. Ta obiecująca żywica silikonowa ma pewne zalety. Woda spływa i nie jest wchłaniana. Dzięki temu fasada jest wystarczająco sucha, aby była odporna na pleśń i glony. W przypadku naprężeń mechanicznych, na przykład spowodowanych gradem lub piłkami podczas zabawy dzieci, tynk z żywicy silikonowej reaguje elastycznie. Tynk z żywicy silikonowej lepiej radzi sobie z obciążeniami mechanicznymi niż z tynkiem mineralnym, zwłaszcza przy cienkiej aplikacji i grubym systemie kompozytowym do izolacji termicznej.

Tynk z żywicy silikonowej można zamówić w wielu kolorach. Materiał czyszczący jest farbowany. Zarysowania, na przykład uchylone rowery, nie spadają i nie mogą być zamalowane. Dodatkowa warstwa farby nie jest konieczna przy stosowaniu tynku z żywicy silikonowej.

Tynk z żywicy silikonowej jest jednak znacznie mniej przepuszczalny niż tynk mineralny. Podczas stosowania tynku z żywicy silikonowej istnieje ryzyko zwilżenia warstwy izolacyjnej od wewnątrz na zewnątrz. Zmniejsza to ich działanie i prędzej czy później zapewnia mostki termiczne do wnętrza budynku. Konsekwencjami mogą być wówczas zwiększone koszty ogrzewania, a nawet tworzenie się pleśni.

Tynk z żywicy silikonowej kosztuje znacznie więcej niż tynk mineralny ze względu na koszty czystego materiału. Zamówienie około 2 milimetrów kosztuje już 7 euro za metr kwadratowy. Do tego tynku z żywicy silikonowej, ale nie wolno go odmalowywać. Wadę kosztową należy jednak zauważyć w stosunku do zalecanej grubości tynku: w przypadku tynku z żywicy silikonowej wystarczą dwa milimetry, w przypadku tynków mineralnych zaleca się 5-7 milimetrów. To ponownie relatywizuje przewagę kosztową tynku mineralnego. Mniejsza grubość warstwy tynku z żywicy silikonowej polega na jego większej elastyczności. Tynk ten reaguje elastycznie pod obciążeniem mechanicznym i odskakuje ponownie.

Tynk z żywicy silikonowej ma te przyjemnie elastyczne właściwości tylko wtedy, gdy jest nowy. Gdy tylko zostanie trwale wystawiony na działanie promieni słonecznych, tynk z czasem stanie się kruchy. Szczególnie twarde promieniowanie UV jest niebezpieczne dla tynku z żywicy silikonowej. Również strona pogodowa domu nie nadaje się do tynku z żywicy silikonowej, ponieważ plastyfikatory, które są odpowiedzialne za elastyczność, są wypłukiwane szybciej. Można temu zapobiec tylko wtedy, gdy powierzchnia tynku jest regularnie zabezpieczana powłoką ochronną. Twardy silikonowy tynk to tworzywo sztuczne, które nie ma dobrych właściwości recyklingowych jak tynk mineralny.

Podsumowując, tynk z żywicy silikonowej ma następujące zalety i wady:

korzyściwady
+ Może być nakładany cienkimi warstwami
+ Hydrofobowość
+ Odporny na atak pleśni i glonów
+ Barwione w całości, dlatego nie jest konieczne dodatkowe malowanie
+ Niekrytyczne z zadrapaniami
+ Odporny mechanicznie dzięki wysokiej elastyczności
- Skład nie jest znormalizowany
- Niezbędny wysoki poziom wiedzy specjalistycznej.
- stopniowo traci swoje właściwości mechaniczne
- Utylizacja po demontażu trudna niż z tynkiem mineralnym

kombinacja

Najnowsze rozważania dotyczące ochrony przeciwpożarowej przewidują wyposażenie fasad z izolacją styropianową w pręty ogniowe. Oddzielają one poszczególne podłogi od siebie na zewnątrz, dzięki czemu ogień nie może rozprzestrzenić się na fasadzie całego domu.

Należy oczekiwać, że pręty te zostaną wykonane w taki sposób, aby były zawsze widoczne. Przy wyborze górnych tynków ma to ogromne zalety. Optyczna przerwa w elewacji znacznie ułatwia łączenie różnych materiałów gipsowych.

Należy spodziewać się mechanicznych wpływów na tynk, szczególnie w strefie bazowej aż do pierwszego piętra po stronie ruchu. Tam zaleca się użycie tynku z żywicy silikonowej.
Podobnie, zacieniona północna strona budynku jest lepiej wyposażona w tynk z żywicy silikonowej niż w tynk mineralny. W ten sposób ryzyko zakażenia pleśnią lub glonami jest zmniejszone. W tym miejscu należy jednak zwrócić uwagę na otwartość dyfuzyjną materiału. W przeciwnym razie poruszasz się w najgorszym przypadku, wzrost pleśni tylko do wewnątrz.

Resztę domu można pokryć tanim tynkiem mineralnym. Tylko kolor, jeśli naprawdę chcesz elewacji w tym samym kolorze, musi być do siebie dopasowany.

Wskazówki dla szybkich czytelników

  • Przeczytaj uważnie karty danych technicznych tynków silikonowych
  • Uzyskaj najlepsze wyniki dzięki kombinacji pędzli
  • Nałożyć tynk mineralny o wystarczającej grubości.
  • Rozważ efekty starzenia się tynków z żywicy silikonowej
Kategoria:
Co robić przeciwko mrówkom w podniesionym łóżku? | Pozbądź się go skutecznie
Papier ścierny / papier ścierny: jaki rozmiar ziarna dla jakiego materiału